اثرات روان شناختی یائسگی

هر آنچه که درباره ی اثرات روان شناختی یائسگی باید بدانید!

آیا باید از تاثیرات روانی مثبت آن استقبال کنیم یا نگران تاثیرات منفی آن باشیم؟

در این مطلب سعی داریم شما را با اثرات روان شناختی یائسگی آشنا کنیم. سال هاست که باور اثر متقابل جسم و روان بر یکدیگر پذیرفته شده است. در دوره یائسگی، زنان تغییرات جسمانی را تجربه می کنند که با توجه به برداشت مثبت یا منفی آنها از این تغییرات، معنای آن تغییر می کند. شرایط روحی و جسمانی زنان متناسب با این تفاوت دیدگاه تغییر می کند. از طرفی شرایط روانی و بافتی که زنان در آن یائسگی را تجربه می کنند می تواند بر تشدید یا کاهش علائم جسمانی اثر بگذارد. نتیجه همه این تغییرات متقابل است و بر یکدیگر تاثیر می گذارند.

شما می توانید برای آشنایی اولیه با یائسگی، شناخت علائم آن و دانستن نشانه های جسمانی آن مطلب یائسگی را بهتر بشناسیم ! را مطالعه کنید.

 “یائسگی” به معنای پایان قاعده شدن ماهیانه است و بطور متوسط در ۵۱ سالگی اتفاق می افتد. یائسگی پایان ظرفیت باروری یک زن است و تغییرات جسمانی گسترده ای آن را همراهی می کنند.

پس با این توضیحات می توان ارتباط متقابل جسم و روان را در تجربه یائسگی بررسی کرد:

  1. تغییر در تصویر بدنی. یائسگی باعث تغییرات جسمانی مانند خشکی پوست، تغییر توزیع چربی و شل شدن و افتادگی سینه ها می شود. تمامی این تغییرات می تواند بر تصویری که زن از بدن خود دارد تاثیر بگذارد. علاوه بر اینها، اگر در جامعه ای زندگی کنید که مسن شدن را با کمتر شدن جذابیت زنانه مرتبط بداند، رسیدن به سن 50 سالگی و تجربه یائسگی می تواند شدیدا تصویر بدنی زن را منفی کند. این موضوع مانند این است که زنی در آینه نگاه کند و به خود بگوید ” داری شکل مادرت می شوی، پیر با چروک های زشت”
  2. تغییرات خلقی. در این دوره بعضی از زنان اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند و بعضی حملات وحشتزدگی (حملات پنیک) دارند. این تغییرات خلقی الزاما ناشی از تغییرات هورمونی مربوط به یائسگی نیست. این دوره سنی با توجه به عوامل اجتماعی و تغییرات گفته شده دوره استرس زایی را ایجاد می کند که می تواند باعث تغییرات خلقی شود. اگر تغییرات زنان در دوره عادت ماهانه و بعد از آن (یائسگی) را کاملا به شرایط هورمونی نسبت بدهیم اشتباهی است که باعث این تفکر می شود که زنان از لحاظ هیجانی “بی ثبات” هستند!

تغییرات هورمونی و اجتماعی می توانند بصورت مشترک بر رفتار زنان در دوره های حساس تاثیر بگذارند.

  1. عزت نفس و اعتماد به نفس. برخی زنان پس از تجربه یائسگی، کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس را گزارش می کنند. آنها تاثیر کاهش اعتماد به خود را در انجام تکالیف روزمره و حتی وظایف مهم تر خود احساس می کنند و از توانایی کمتر خود برای مدیریت روابط ابراز ناراحتی می کنند.
  2. فقدان تمرکز. زنان در چندین زمینه یابی از کاهش کارکرد شناختی و ذهنی خود مانند تمرکز و حافظه پس از یائسگی شکایت کرده اند. اما پژوهشگران معتقدند این کاهش عملکرد چیزی بیشتر از اثرات استاندارد افزایش سن و تغییر وظایف و کاهش فعالیت های ذهنی نبوده و ارتباط مستقیمی با یائسگی ندارد.
  3. <