“وب درام” بهترین اشتباه (Best Mistake)، با اینکه فصل اول بسیار ضعیفی دارد، اما همه چیز را در فصل دوم خودش جبران میکند، البته اگر به این گونه سریالها علاقه مند باشید! با ما و معرفی سریال بهترین اشتباه یا در اصطلاح صحیح تر، وب درام همراه باشید تا ببینیم سرانجام، این قصه عاشقانه چگونه بوده است.

قبل از اینکه به معرفی سریال بهترین اشتباه بپردازیم، مخاطب باید از ماهیت این نوع از سریال ها آشنا شود. این توضیح کوتاه برای مخاطب ناآشنا با سریال های کره ای بسیار مفید است. وب درام درواقع نسخه کوتاه شده “دراما”های کره ای است. وب درام ها فقط در فضای اینترنت پخش میشوند و خبری از شبکه های کابلی و ملی پخش کننده مانند شبکه معظم (TVN) نیست. پس وب درام ها به صورت خصوصی و از طریق اینترنت منتشر میشوند.

متوسط زمان یک اپیزود وب درام، از 25 دقیقه فراتر نمیرود در حالی که در دراماهای کره ای، این مدت زمان به راحتی از یک ساعت و پانزده دقیقه فراتر میرود و در دراماهای مشهورتر، با توجه به کشش داستان، این زمان به فراتر 90 دقیقه هم افزایش پیدا میکند، مانند سریال بسیار تحسین شده “آجوشی/آقای من یا (My Mister) که مدت زمان هر قسمت در آن 90 دقیقه بود. دیگر تفاوت دراماهای کره ای و وب درام ها در بودجه و تیم فنی و همچنین تعداد اپیزودها است. یک وب درام از بودجه بسیار بسیار کمتری در مقایسه با یک درامای متوسط بهره میبرد و تیم فنی و سازنده نیز، معمولا این وب درام ها را با استانداردترین تکنیک های کارگردانی/تصویربرداری/گریم و … تولید میکنند. همچنین در وب درام ها تعداد اپیزودها معمولا 16 یا کمتر از 16 قسمت است درحالی که دراماهای کره ای از 16 قسمت شروع میشوند (که تعداد اپیزود استاندارد است) و تا بیش از 40 قسمت به طول می انجامند (که مخصوص سریال های خانوادگی و طولانی است).


مرتبط: بهترین فیلم های بونگ جون هو ؛ کارگردان آسیایی شهیر سینما 


با این توضیحات، حالا از فضای کلی پشت صحنه ساخت وب درام آگاه هستیم و با دقت بیشتری میتوانیم سریال بهترین اشتباه را بررسی کنیم. داستان سریال بهترین اشتباه در یک دبیرستان جریان دارد و درباره چند دوست است که به تدریج باید از سد مشکلاتشان گذر کنند. هر کدام از این افراد، خلقیات، عادات، و نقاط ضعف خاص خودشان را دارند.

یکی از مشکلات سریال، که مشکل غالب سریال های عاشقانه است این است که شخصیت سازی در این سریال “تیپیکال” است. و از شخصیت سازی های تک بعدی و کاملا آشکار فراتر نمیرود. به هر حال در اوایل فصل اول یکی از این افراد (کانگ یول) عاشق دختری (کیم یون دو) میشود که به اشتباه و برای خلاص شدن از دست یکی از پسرهای دبیرستان با گذاشتن عکس وی روی پروفایل شبکه اجتماعی اش وانمود میکند که با فرد دیگری دوست است. زمان میگذرد و یون دو متوجه میشود که عکس پسری که روی پروفایل اش گذاشته است، درواقع یکی از بدنام ترین افراد دبیرستان است. یکی از پیچش های خوبی که سریال رو میکند این است که کانگ یول یا همان پسر بدنام دبیرستان اصلا آدم قلدری نیست و اتفاقا یکی از ساده ترین افراد دبیرستان است.

ماجرا از جایی شروع میشود که کانگ یول کم کم به یون دو علاقه مند میشود و ماجراهای سریال وارد فاز تازه ای میشود. یکی دیگر از نقاط ضعف سریال به شخصیت های دیگر سریال حداقل در فصل اول مربوط میشود. این مشکل حتی درمورد شخصیت های اصلی سریال نیز صدق میکند. شخصیت پردازی در این سریال در ابتدایی ترین و استاندارد ترین حالت ممکن قرار دارد. این مورد به خودی خود نقطه ضعف نیست، ولی با توجه به این که سریال های کره ای بسیار باکیفیتی هرسال به تعداد زیادی تولید و منتشر میشوند، تماشای این سریال با توجه به کیفیت نزولی آن انتخابی بسیار سلیقه ای خواهد بود. بنابراین یکی از مواردی که تماشای سریال را برای طیف وسیعی از افراد کم اولویت جلوه میدهد، همین مشکل کیفیت پایین سریال حداقل در فصل اول است. زیرا وب درام ها برخلاف میل علاقه مندان رومنس های کره ای، اکثرا کیفیت پایینی دارند و اگر تا به اینجای متن را خوانده اید و قصد تماشای آنرا دارید، باید متوجه شده باشید که با چه پیش زمینه ای باید با سریال رو به رو شوید.

سریال بهترین اشتباه

فصل اول سریال در رک و پوست کنده ترین توصیف ممکن “معمولی و حوصله سربر” است. دیگر از این بهتر نمیتوانم فصل اول بد سریال را توصیف کنم. فصل اول تماما در دبیرستان و حول و حوش پسر و دخترهای دبیرستانی میچرخد. عشق بین کانگ یول و یون دو تمام زمان فصل نخست سریال را هدر میدهد و مجالی به دیگر شخصیت ها نمیدهد. کانگ یول به عنوان شخصیت جدی سریال خیلی زود رنگ عوض میکند و تبدیل به شخصیتی میشود که چپ و راست در حال انجام خاله زنک ترین کارهای ممکن است! این تغییر ناگهانی در سریال، مخصوصا در فصل اول به ضرر شخصیت اصلی عاشق پیشه تمام میشود و به شکلی به نظر میرسد که انگار سازندگان خواسته اند که به هر شکلی که شده این تغییر شخصیتی در وی رخ بدهد.

دیگر شخصیت سریال که در بدترین پرداخت ممکن قرار دارد و حتی میتواند با سیاهی لشکرها (بله همان هایی که در این سریال در گوشه ای از تصویر مشغول صحبت کردن با یک نفر دیگر هستند!) در بد بودن رقابت کند، یون دو است! همان زوج کانگ یول و کسی که مثلا قرار است چاشنی عاشقانه سریال را حفظ کند.


مطلب پیشنهادی: 7 فیلم نفس گیر از سینمای کره جنوبی که حتما باید ببینید! 


یون دو در این سریال از شخصیتی دائما گریان، بلاتکلیف، دهان بین و ساده فراتر نمیرود و این مشکل برای کسانی که رومنس سریال را با دقت در هنگام تماشا دنبال میکنند بسیار آزار دهنده است. یون دو در تمام دقایق سریال حتی در فصل دوم آن، با اینکه بهبودهایی دارد اما همچنان یک شخصیت تک بعدی است. اینکه یکی از دو شخصیت اصلی سریال تک بعدی باشد مشکل بزرگی برای یک اثر است و بهترین اشتباه نیز این مشکل را در تمام اپیزودهای خود دارد و فقط کمی آن را در فصل دوم بهبود میدهد.

یون دو چه هنگامی که رابطه عاطفی ای ندارد و چه هنگامی که با کانگ یول برخورد میکند و عاشق او میشود (دیگر وارد بحث کیفیت به تصویر کشیده شدن آن نمیشوم که ممکن است بگویید ایراد بنی اسرائیلی از سریال گرفته ام!) دائما تحت تاثیر دوستان خود است، دائما کنترلی روی انتخاب های عاطفی خودش ندارد، درواقع یا از یک سمت بام می افتد و یا از سمت دیگر آن. در چند اپیزود بسیار احساسی است و باعث دعواهای بسیاری بین دوستان کانگ یول میشود و در چند اپیزود نیز دست از کلیشه ای ترین و روی اعصاب ترین کارهای عاشقانه ممکن بر نمیدارد. یون دو در خلاصه ترین توصیف ممکن بدون تعادل و خنثی است. در ظاهر کانگ یول و دیگر دوستان وی دردسر های زیادی را تحمل میکنند تا بالاخره وی را با گروه شان ملحق کنند، اما واقعا این گونه نیست، تصمیمات یون دو در سریال کاملا خنثی است.

فصل اول سریال البته با تمام این ایرادات همچنان صرفا کمی جذاب است و کنجکاوی برانگیز. بالاخره همین که فصل دوم آن هم ساخته شده نشان از استقبال مخاطبان از آن است. زیرا فصل اول تمام خصوصیات یک عاشقانه نوجوانانه پسند را تیک میزند: چند دوست صمیمی، یک عشق ناگهانی، شوخی های دبیرستانی، به تصویر کشیدن قدرت دوستی و …

فصل اول سریال بهترین اشتباه با این موضوعات کسل کننده سر و کار دارد، و هیچ تلاشی برای تغییر آن نمیکند تا زمانی که فصل دوم آن سر میرسد. فصل اول مانند خاطرات قبل از آشنایی تا ازدواج است، فصل دوم به مشکلات بعد از ازدواج میپردازد (اشتباه نکنید! آنها با هم ازدواج نمیکنند، فقط یک مثال ساده بود!). فصل دوم سریال مسائل پیش پا افتاده و عشق های آتشین را کنار میزند و با معرفی دو رقیب جدید، هیجان سریال را بالا نگه میدارد. با تماشای فصل دوم سریال بهترین اشتباه انگار به فضای جدیدی پرتاب میشوید، با اینکه سریال در ظاهر همچنان شاد و خوش رنگ و لعاب است، اما تصمیمات اشتباه شخصیت ها اینجا برای آنها دردسر ساز میشود و این همان چیزی است که از یک سریال بسیار معمولی عاشقانه انتظار داریم.

فصل دوم سریال بهترین اشتباه البته پا را فراتر از این نمیگذارد و حتی پنج قسمت نخست آن هم کمی بیش از حد مقدمه چینی میکند. سریال در این فصل با معرفی دو شخصیت جدید در قالب “آرا” که یک دختر نوجوان مانند “سول” و “یون دو” است و یک بازیکن بیسبال، میانه قوی ای دارد. زیرا چیزی که فصل اول را کسل کننده میکرد همین نبود رقابت در شخصیت ها بود.

اگر سریال بهترین اشتباه را ندیده اید، از مطالعه ادامه متن صرف نظر کنید.

فصل دوم با معرفی شخصیتی شروع میشود که تا آخر سریال اقدامات وی کاملا جهان سریال را تغییر میدهد. وی ابتدا به عنوان شخصی به تصویر کشیده میشود که قرار است رقیب کانگ یول در سریال باشد. شخصیت پردازی وی بر خلاف کانگ یول ابدا شوخ طبع، قلدر و بیخیال از اتفاقات دنیا نیست. تیپ شخصیتی کانگ یول، با اینکه اغراق زیادی دارد اما همچنان کمی غیر قابل باور است.

سازندگان با آگاهی از این موضوع خواسته اند تا از شدت آن کم کنند و چند تغییر نیز در شخصیت وی داده اند، مثل تغییر رنگ مو از زرد به مشکی طبیعی و درس خوان شدن وی به اجبار یون دو. اما این تغییرات اصلا و ابدا قرار نیست راهگشا باشد و با شروع فصل دو و معرفی شخصیتی که یک نخبه در ورزش بیسبال است و حالا به دلایل ورزشی تصمیم به ادامه تحصیل در این دبیرستان گرفته است، خیلی سریع مخاطب توجه اش به وی جلب میشود و دیگر کانگ یول فراموش میشود. این شخصیت جدید، جدی، اخلاق مدار، پایبند به قوانین و بسیار کوشا و سختگیر نسبت به آینده اش است. برخلاف کانگ یول که بی خیال بودن اش در بعضی از سکانس ها غیر قابل باور بود. این شخصیت جدید به سرعت عاشق یون دو میشود و با اینکه میداند وی در رابطه عاطفی دیگری است، به خودش جرات نمیدهد که عشقش را به او ابراز کند، تا زمانی که یون دو کانگ یول از یکدیگر جدا میشوند.


مرتبط: بهترین انیمه‌های عاشقانه که حتماً باید آنها را تماشا کنید!


این شخصیت سازی جدای از اینکه آگاهی دهنده و آموزشی است به خصوص نسبت به نسل جوانی که سریال را تماشا میکنند، سریال را از ورطه کلیشه زدگی جدا میکند. وی جمله ای را در یکی از سکانس ها به کانگ یول میگوید که نشان دهنده عمق قابل قبول شخصیت پردازی این کاراکتر است: “تا زمانی که یون دو در رابطه عاطفی با شخص دیگری است، من حق ندارم عشقم را به وی ابراز کنم”

سریال بهترین اشتباه

“آرا” دیگر شخصیت جدید سریال است که به دلیل اینکه یون دو باعث شده رابطه اش با شخص مورد علاقه اش بهم بخورد، حالا درصدد انتقام از وی بر می آید و اقدامات وی باعث میشود تا هم جنگ بزرگی بین دوستان شکل بگیرد و هم اعتماد آنها را نسبت به هم سلب کند. آرا شخصیتی است که ابتدا به عنوان یک دوست معرفی میشود و مخاطب نمیتواند حدس بزند که وی واقعا قرار است محرک اصلی هیجان سریال باشد، اما به شکلی ناگهانی وی شروع به فلسفه سرایی و بد شدن با دوستان کانگ یول و شخص یون دو میکند.

این پیچش داستانی با اینکه کمی غافلگیر کننده است اما اصلا پرداخت خوبی ندارد و همه چیز در رابطه با این شخصیت به شکلی ناگهانی شکل میگیرد. در دو قسمت عاشق”سونگیون” (یا همان کسی که عادت دارد همیشه نام خودش را به هنگام صحبت کردن به طریق ظاهرا خجالت آوری بیاورد) میشود و در چند قسمت بعد او را کنار میگذارد و از نقشه های جدیدش رونمایی میکند. آرا صرفا شخصیتی است که قرار است چند پیچش به ظاهر غافلگیر کننده را به سریال اضافه کند و همه چیز را مرموز نگه دارد. حالا سریال چقدر در این مورد موفق بوده را صرفا با تماشای سریال میتوان دریافت، و امری بسیار سلیقه ای است. با توجه به اینکه این سریال قرار نیست سریالی انقلابی باشد، بنابراین بهتر است آنرا به پای فرمت استاندارد ژانر عاشقانه دبیرستانی بنویسید.

اما پایان بندی سریال بهترین اشتباه چگونه است؟ همه چیز در کلیشه ای ترین شکل ممکن تمام میشود؟ بله! آیا کار جدیدی انجام میدهد؟ در یک مورد بله و در آخر اینکه آیا باز همه چیز به خوبی و خوشی ت  مام میشود؟ بله (نکند واقعا انتظار دیگری داشتید؟!!!).

سریال در حالی تمام میشود که همه به دروغ بودن نقشه های آرا پی میبرند و دوباره دوستان به دوستی شان ادامه میدهند، کانگ یول نیز به شکلی غیرقابل باور و کلیشه ای دوباره با یون دو آشتی میکند، اما یک چیز اینجا به شدت به شعور مخاطب توهین میکند، پس تکلیف آرا چه میشود؟ پس از اینکه “سول”(همان کسی که در فصل اول تخصص خودش را زیبایی اش معرفی میکرد) نقشه های آرا را به کمک بقیه افراد برملا میکند ابتدا به طور کامل آرا را تخریب شخصیتی میکند و سپس بعد از اینکه همه از آن اتاق بیرون رفتند پشت در منتظر میماند تا دوباره آرا را ملاقات کند، سپس دوباره بعد از اینکه آرا را در حال خروج از اتاق با چشمانی اشکبار میبیند، چند توهین دیگر نثارش میکند و تمام!

پس ارزش دوستی چه میشود؟ آیا اگر کسی با ما رفتار بدی داشت باید او را به این شکل تخریب کنیم و سپس او را دور بیاندازیم؟ هر دو فصل سریال دقیقا دیدگاه مخالف این جمله را به تصویر میکشد و دائما از ارزش دوستی ها صحبت میکند اما مهم ترین پیام سریال را در مهم ترین لحظه آن به شکل فضاحت باری نادیده میگیرد. دوستان دوباره دور هم جمع شده اند و مشغول مزه پرانی اند و توجهی به فردی که هممین چند دقیقه پیش وی را تخریب کردند ندارند، حتی سریال در نمایی “مدیوم شات” آرا را نشان میدهد که درحالی که همه دانش آموزان وی را طرد کرده اند به تنهایی و با چهره ای غمگین روی میز غذاخوری نشسته است. اگر قرار نیست به این مورد پرداخته شود پس کارکرد این نما چیست؟ آیا واقعا این پیام نهایی سریال است؟ اینکه اگر کسی در حق ما جفا کرد به بدترین شکل ممکن وی را طرد کنیم؟ پس فشارهای روانی بعد از این حادثه که برای وی پیش می آید چه میشود؟ قرار است همه وی را طرد کنند، به همین سادگی؟

سازندگان البته بعد از این افتضاحی که به بار می آوردند دلنشین ترین، حقیقی ترین، و قوی ترین سکانس کل سریال را تحویل مخاطب میدهند، عشقی که حتی عشق بین کانگ یول و یون دو نیز در برابر آن پوچ اند: پسری که آرا فقط برای نزدیک شدن به دوستان یون دو برای ضربه زدن به وی عاشق او شده بود و بعد او را فراموش کرد، اینجا تنها کسی است که نه وی را تخریب میکند و نه با تمانینه غیر انسانی وحشتناکی که شخصیت های اصلی و فرعی حاضر در آن اتاق آرا را در آن هنگام ترک میکنند، از اتاق خارج نمیشود بلکه می ایستد تا شاید آرا حرفی به وی بزند. سپس هنگامی که دوستان وی مشغول غذا خوردن اند، به سراغ آرا می آید تا طرد شدگی اش را بین دانش آموزان بشکند و غیر رسمی کند و هم در کنار او باشد.

این نوع عشق، در کمتر سریال کره ای یافت میشود و اگر این سکانس نبود، الان دیوار اتاقم جای ضربات برخورد لپ تاپم با آن بود! بالاخره تماشای ژانر عاشقانه دبیرستانی همینطوری هم ریسک خیلی زیادی دارد، حالا بودجه کم و بازیگران ضعیف و هزار مورد دیگر را هم به آن اضافه کنید تا متوجه شوید با چه ترس و لرزی سراغ این سریال رفتم، پشیمانم؟ بله! اگر وقت دارید و از آثار عاشقانه لذت میبرید، سه سریال آقای من(My Mister)، کلاس ایته وون(Itaewon Class)، اشکالی نداره که خوب نباشی(Its okay to not be okay)، یکی از بهترین انتخاب های ممکن اند.

آیا سریال بهترین اشتباه را تماشا کرده اید؟ نظر شما درباره آن چیست؟

در ادامه بخوانید: بهترین سریال های تاریخی کره ای که ارزش تماشا دارند!