پربازدیدترین ها
علم و فناوری

طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی 

سلام دوستان و همراهان همشیگی مجله وارونه، در این مطلب قرار است که یک بررسی کامل در مورد طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی داشته باشیم. اول از همه متن کامل این طرح را بخوانید. در ادامه نیز من با استفاده از نظرات کارشناسان این حوزه، این طرح را بررسی میکنم.

طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی

صرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی یک طرح 37 ماده ای است که هدف از این طرح پوششس خلاء های موجود در زمینه دیجیتال اعلام شده است. اما واقعا این طرح میتواند این مشکلات را حل کند.

توجه کنید که مشکلات زیادی دز زمینه فضای دیجیتال جود دارد؛ اما کاملا واضح است که این طرح کارایی لازم را برای حل این مشکلات را ندارد و این طرح یک سرح بد است که فقط تلاش میکند تا با محدود سازی های گوناگون این مشکلات را به کلی حل میکند. ( پاک کردن صورت مسئله)

مشکلات زیادی در این زمینه وجود دارد که میتوان از مهم ترین این مشکلات به مسئله کپی رایت اشاره کرد که در طی سالیان گذشته همیشه از مهم ترین ها بوده است. چون تولیدکننگان محصولات گوناگون که در بستر های حقیقی یا مجازی کار میکنند؛ همیشه با این مشکل درگیر هستند.


همچنین بخوانید : علت قطعی برق چیست؟ استخراج بیت کوین عامل قطعی برق است؟


اصل 85 شدن یک طرح در مجلس به چه معنی است ؟؟

دوستان عزیز در مجلس شورای اسلامی، یک طرح میتواند با چندین روش مورد بررسی قرار بگیرد. روش اول بررسی علنی در صحن مجلس است. روش دوم بررسی غیر علنی است که غیر علنی شدن یک طرح یا لایجه میتواند دلایل زیادی داشته باشد. مثلا طرح از لحاظ امنیتی حساس باشد. یک روش بررسی طرح دیگری در مجلس وجود دارد که در آن نمایندگان بررسی یک طرح را با استفاده از اصل 85 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت مفاد اصل 72 قانون اساسی طرح را به کمیسون های داخلی خود که باید طرح در حوزه تخصصی آن ها باشد، واگذار میکنند.

این نوع از طرح ها پس از بررسی در کمیسون مربوطه بدون ارجاع به صحن علنی مجلس به شورای نگهبان ارجاع داده میشود و در صورت تایید شورای نگهبان این طرح به صورت آزمایشی اجرا میشود. سپس طی چند سال پس از اجرای آزمایشی طرح در مجلس بررسی و در صورت موافقت نمایندگان اجرای دائمی آن تصویب میشود.

اصل 85 برای موارد محدود که بررسی طرح نیازمند دانش فنی بالا است، استفاده میشود. اما در مورد طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی، کار بررسی طرح به کمیسیون فرهنگی مجلس واگذار شده است که طرح در حیطه کاری این کمیسیون قرار نگیرد. به طور کلی استفاده از اصل 85 برای این طرح اشتباه است چون این طرح به گونه است که باید چندین کمیسون با هم روی این طرح کار کنند و بررسی هم باید علنی باشد تا ابهامات موجود کاملا از بین بروند.

مشکل اول : ناقص و مبهم بودن طرح

طرح صیانت

طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی، طرح فوق العاده مبهمی است و تقریبا تمامی ماده های این طرح تفسیر پذیر هستند و این مشکل میتواند باعث شود تا افراد مختلف با توجه به تفسیر خودشان از ماده های این طرح، تصمیماتی را اتخاذ کنند. همچنین در این طرح گفته شده است که یک کمیسون عالی تنطیم مقررات باید تاسیس شود که مرجع تنطیم مقررات خدمات پایه کاربردی ، خدمات فناوری و ارتباطاتی خواهد بود. این کمیسیون متشکل از 21 عضو خواهد داشت که اغلب نمایندگان نهاد مختلف هستند. این کمیسیون به هبچ نهادی پاسخگو نیست و شفافیت لازم را نیز ندارد.

این طرح 13 صفحه ای تلاش کرده است تا تمامی خلاء های موجود را پوشش دهد اما واقعا این موضع امکان پذیر نیست و اگر بخواهیم اصولی این مشکلات را حل کنیم باید برای هر موضوع و مشکل یک طرح جداگانه تهیه شود که کاملا کارشناسی شده و شفاف باشد و با ظرفیت های موجود نیز تناسب داشته باشد.

مشکل دوم : محدود سازی سرویس های محبوب

در این طرح آمده است که شرکت ها و کمپانی های بزرگی مثل گوگل، فیسبوک، توییتر و… باید برای اینکه سرویس هایشان مسدود نشود، خوشان را در ایران ثبت کنند و قوانین ایران را نیز بپذیرند. سپس باید یک نماینده انتخاب کنند تا در صورت بروز مشکل سریعا پاسخگو باشد. موافقان طرح می گویند که این کمپانی ها قبلا قوانین اتحادیه اروپا و چین (برخی از کمپانی ها) را پذیرفته اند و با توجه به این موضع این کمپانی قوانین ما را قبول خواهند کرد. در این طرح چهار ماه پس از شروع این طرح این شرکت ها باید این کار را انجام بدهند البته در طرح این امکان تمدید این فرصت به مدت چهار ماه دیگر نیز وجود دارد.

اما اگر این شرکت ها حاضر شوند با این شرایط در ایران کار کنند، که البته احتمالش خیلی کم است چون با توجه به تحریم ها، حضور در ایران برای این کمپانی ها صرفه اقتصادی ندارد، باز هم مسئله فیلترینگ وجود دارد. در این طرح اشاره مستقیم به فیلتر کردن نشده اشت. اما گفته شده که باید سهم برنامه ها و سرویس های داخلی بیشتر از سرویس های خارجی باشد. در غیر این صورت پهنای باند این سرویس ها و برنامه ها با کاهش می یابد. این یعنی شما نمیتوانید به این راحتی وارد اینستاگرام شوید یا با واتساپ پیام بفرستید.

شبکه ملی اطلاعات چیست ؟

در اینجا لازم است تا یک نکته ای در مورد این عنوان ، شبکه ملی اطلاعات، را بیان کنم. بر هیچ کس پوشیده نیست که باید شبکه ملی اطلاعات ایجاد شود. اما نباید این کار همراه با محدود سازی اینترنت بین المللی باشد. مهم ترین دلیلی که برای برای استفاده از اینترنت ملی بیان میشود این است که نباید اطلاعات حساس در سرور های خارجی ذخیره شوند. این کاملا درست است. اما میتوان این شرکت ها و نهاد دولتی را ملزم به استفاده از این شبکه برای به اشتراک گذاری اطلاعات کرد. سپس با گسترش و بروز کردن زیرساخت ها، مردم بدون اجبار به سمت این شبکه سوق داده شوند.

به جای محدود سازی های مکرر بهتر است از مشوق های دیگر استفاده شود. مثلا هزینه ( میزان مصرف حجم اینترنت) استفاده از سایت هایی که روی شبکه داخلی فعال هستند، نیم بها باشد. ( این طرح در حال حاضر اجرا میشود) یا می‌توان ظرفیت های این شبکه را بهتر کرد.

یکی دیگر از دلایل تاکید بر این شبکه امنیت اطلاعات و دیتا های کاربران است. تمامی شرکت های خارجی که سرویس های آنلاین ارائه میدهند در برابر دیتا های کاربران مسئول هستند و باید امنیت این اطلاعات را حفظ کنند. در صورت نشت اطلاعات این شرکت ها با توجه به قوانین موجود در زمینه حریم خصوصی مجازات میشوند. اما با توجه درز اطلاعات از سرویس های داخلی هنوز اعتماد زیادی در این بخش نسبت به سوریس های داخلی وجود ندارد.

از نمونه های موفق میتوان به اسکاتلند، سوئد و کره جنوبی اشاره کرد. بنا بر آمار موجود در کره جنوبی 80 درصد کاربران فعال، از موتور جست و جوی داخلی استفاده میکنند.

مشکل سوم : کسب و کار های کوچک و متوسط از بین خواهند رفت

طرح صیانت

مشکل بعدی که در صورت اجرایی شدن طرح صیانت به وجود می آید، این است که کسب و کار های کوچک که در بستر همین سرویس های خارجی فعال هستند، از بین خواهند رفت. البته مشکل چندانی برای کسب و کار های بزرگ به وجود نخواهد آمد. این شرکت ها مثل دیجی کالا، اسنپ، فیلمو و 45 شرکتی که از کسب و کار ها بزرگ هستند، نیز در یک بیانیه مخالفت و اعتراض خود را نسبت به طرح صیانت اعلام کرده اند.

شما فرض کنید صاحب یک مفازه هستید که علاوه بر فروش حضوری که یک روش سنتی است، از روش های نوین مثل استفاده از پلتفرم های گوناگون مثل اینستاگرام و تلگرام نیز استفاده میکنید و توانسته اید با استفاده از این روش در این دوران کرونا که خرید های غیر حضوری نیز افزایش یافته، کسب و کارتان رونق یافته است. حالا اگر این این پلتفرم های مسدود شوند یا با کاهش پهنای باند موجه شوند، در هر صورت شما متضرر خواهید شد چون مشتری هایتان را از دست خواهید داد.

اگر این دوستان بخواهند از جایگزین های داخلی استفاده کنید بازهم متضرر خواهند شد، چون بنا بر گفته یکی از کارشناسان فعال حوزه دیجیتال، حداقل در صورت اجرایی شدن این طرح کاربران اینترنت ریزش 50 درصدی خواهد داشت. مثلا روبینیو به عنوان یکی از جایگزین های اینستاگرام از سوی یکی از طراحان این طرح مطرح شده است اما یکی دیگر از طراحان این طرح روبینیو را فاقد زیرساخت های لازم برای جایگزینی اینستاگرام میداند و طبیعتا نیز بازگشت آمار این شبکه ها به سطح امروز چندین سال زمان نیاز خواهد داشت. ( این رحح جوری نوشته شده است که کاملا تفسیر پذیر است و هر کس میتواند تفسیر خود را اجرایی کند. )

مشکل چهارم : اختیارات زیاد کمیسیون عالی تنظیم مقررات

در ابتدا این مطلب یک بررسی مختصر در مورد این کمیسون داشتیم. بر اساس طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی، کمیسیونی با اختیارات بسیار زیاد ایجاد خواهد شد. این کمیسیون متشکل از 21 عضو خواهد بود.

اعضا کمیسیون عالی تنظیم مقررات

  • مرکز ملی فضای مجازی
  • دادستانی کل کشور
  • ستاد کل نیرو های مسلح
  • وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
  • وزارت اطلاعات
  • وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • وزارت صنعت، معدن و تجارت
  • معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری
  • وزارت امور اقتصادی و دارایی
  • سازمان پدافند غیر عامل
  • سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
  • نیروی انتظامی
  • سازمان صدا و سیما
  • سازمان تبلیغات اسلامی
  • سه نفر از اعضای حقیقی شورای عالی فضای مجازی
  • یک نفر از نظام صنفی رایانه ای
  • یک نماینده مجلس شورای اسلامی عضو کمیسیون فرهنگی به عنوان عضو ناظر
  • یک نماینده مجلس شورای اسلامی عضو کمیسیون صنایع و معادن به عنوان عضو ناظر
  • یک نماینده مجلس شورای اسلامی عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به عنوان ناظر در هنگام تصویب بند 21 ماده 4

همچنین بخوانید : افزایش سرعت حسگر اثر انگشت سامسونگ با چند ترفند ساده


برای مثال این کمیسیون اختیارات کافی برای تصویب قوانین درر حوزه حقوق کودک را خواهد داشت. در صورتی که حقوق کودک که یک مسئله بسیار مهم است تنها در یک بند تمام شده است. در حالی که این موضوع قابلیت لازم را برای طرح شدن دارد.

دوستان عزیز همه موضوعاتی که باید در یک طرح جداگانه و کارشناسی شده مطرح بشوند را در قالب یک بند خلاصه کرده اند و تمام این کمیسیون جوابگو به هبیچ نهادی نیست و فقط قرار است که برای مجلس گزارش بفرستد و میتواند با استفاده از این اختیارات یک مصوبه ای را بدون بررسی در علنی اجرا کند.

مشکلات این طرح خیلی زیاد است. علت این موضوع هم اینه که طرح مبهم و به دور از ظرفیت های شبکه ارتباطی کشور است. در ادامه یکی از این مشکلات را بررسی میکنیم که بسیار کاربردی است.

نوتیفیکیشن گوشی های اندرویدی

طرح صیانت

تقریبا تمامی اپلیکیشن ها و برنامه های اندرویدی از سرویس های FCM برای ارسال نوتیفیکیشن استفاده میکنند و در صورتی که قرار باشه این طرح اجرا بشه و کمپانی گوگل در ایران ثبت نشود. در این صورت، هیچ برنامه ای، حتی برنامه های ایرانی که برای ارسال نوتیفیکیشن از این سرویس استفاده میکنند، نمیتوانند نوتیفیکیشن ارسال کنند.


همچنین بخوانید : نحوه دسترسی به تاریخچه نوتیفیکیشن ها در اندروید 


حرف آخر

این تنها یکی از هزاران مشکلی است که این طرح برای سیستم عامل های گوناگون ایجاد میکند. طرح صیانت یک طرح کلان است و با توجه به گستردگی حوزه دیجیتال نمیتوان با یک طرح کلان همه مشکلات را حل کرد. بسیاری از بند های این طرح میتوانند برای خودشان یک طرح جداگانه باشند. در این صورت است که میتوان بسیاری از خلاء های موجود را از بین برد.

امید است تا این طرح از دستور کار مجلس خارج شود و در صورت تهیه طرح جدید، بهتر است هر کدام از مشکلات موجود در قالب یک طرح جداگانه بررسی شود تا خروجی کار قابل قبول باشد.

مطالب مرتبط

 
0 0 رای ها
امتیاز شما به این مطلب
مشترک شدن
اطلاع از
guest
0 دیدگاه
بازخورد داخلی
مشاهده همه نظرات