دانشمندان اخیرا گفته اند که کره ی ماه بیشتر از آنچه ما فکر می کردیم، حاوی فلزات است.

 پس از کشف اطلاعات جدید از داده های ارسال شده توسط یک فضاپیمای ناسا که برای بازدید از ماه ارسال شده بود، محققان ادعا می کنند که این کشف می تواند درک ما از نحوه شکل گیری کره ی ماه را به چالش بکشد.

مدت ها است که دانشمندان درباره چگونگی شکل گیری ماه بحث می کنند. محبوب ترین داستان نشان می دهد که این پس از ایجاد زمین، جسمی به بزرگی مریخ از زمین جدا شده است و در مدار زمین قرار گرفته است.

اما در زیر سطح کره ی ماه، منابع غنی از فلزات وجود دارد که از آنچه ما در گذشته تصور می کردیم، بسیار بیشتر است. البته این یک گمان است که با توجه به داده ها بدست آمده و می تواند درست نباشد.

محققان این کشف را پس از گرفتن تصاویر راداری از گرد و غبار ifne در کف دهانه های ماه انجام دادند. آن ها این کار را با استفاده از ابزاری در مدار کره ی ماه انجام دادند تا بتوانند سطح آن را مطالعه کنند.

آن ها دریافتند که گرد و غبار نشان می دهد که سطح زیرین ماه بیشتر از آنچه انتظار می رفت از فلزات غنی است.

کره ی ماه


همچنین بخوانید: ناپدید شدن ماه در سال 1110 میلادی به چه دلیلی بود؟!


به نظر می رسد که گرد و غبار ریز ممکن است موادی باشند که پس از برخورد شهاب سنگ با ماه، از زیر سطح کره ی ماه به بیرون پرتاب شده اند. به نظر می رسد دهانه های عمیق از آن هایی که کم عمق تر هستند فلز بیشتری دارند و به محققان این امکان را می دهند که استدلال کنند که ممکن است در زیر سطح نیز همینطور باشد و فلزات بیشتری در آنجا باشد.

دانشمندان قبلاً تلاش کرده اند این واقعیت را بیان کنند که ماه غلظت اکسید های آهن در ماه بیشتر از زمین است. مطالعات جدید نشان می دهد که اختلاف می تواند حتی بیشتر از آنچه که قبلاً تصور می شد، باشد و این که رمز و راز چگونگی ایجاد این اختلاف غلظت و همچنین چگونگی تشکیل خود ماه را پیچیده تر می کند.

ممکن است  برخوردی که ماه را تشکیل داد  چشمگیرتر و تخریب کننده تر از تصور قبلی باشد؛ بنابراین همانگونه که انتظار می رفت، قطعاتی از اعماق زمین به فضا پرتاب شدند. همچنین ممکن است این اتفاق در زمانی رخ داده باشد که زمین جوان تر بود و غرق در اقیانوس مواد مذاب بود.


همچنین بخوانید: دانستنی درمورد منظومه شمسی؛ حتما بخوانید!


اسام هگی، دانشمند علوم برق و مهندس کامپوتر از دانشگاه مهندسی USC Viterbi که رهبری این پژوهش را بر عهده داشت گفت: “با بهبود درک ما از میزان فلز سطح زیرین ماه یا در واقع همان چه مقدار فلز، دانشمندان می توانند ابهاماتی را در مورد چگونگی شکل گیری، نحوه تکامل و چگونگی کمک به حفظ زیستگاه در کره زمین رفع کنند.

منظومه شمسی ما به تنهایی بیش از 200 قمر دارد. درک نقش مهمی این قمرها در شکل گیری و تکامل سیاره هایی که در مدار آنها نقش دارند می تواند به ما بینش عمیق تری بدهد که چگونه و در چه شرایطی ممکن است زندگی خارج از کره زمین شکل بگیرد و آنچه شکل میگیرد، چگونه خواهد بود؟”