سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی

همه چیز درباره ی نشانه ها و درمان اختلال سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی

همه ی افراد مخصوصا نوجوانان ممکن است در بعضی موقعیت های اجتماعی مانند  سخنرانی عمومی یا کار گروهی دچار اضطراب شوند. کسانی که با سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی مواجه هستند، در موقعیت های اجتماعی بسیار مضطرب هستند. به طوری که اضطرابشان ممکن است باعث عقب ماندن آنها از فعالیت های اجتماعی و ناراحتی در تعاملات آنها شود.

اگر احساس می کنید که دچار هراس اجتماعی هستید، مهم است که از آن مطمئن شوید و بدانید درمان هایی وجود دارند که می توانند به شما در مقابله با شرایط اجتماعی کمک کنند تا دوباره از زندگی خود لذت ببرید. بسیاری از افراد این اختلال را با آگورافوبیا اشتباه می گیرند. برای رفع این اشتباه پیشنهاد می کنیم مطلب آگورافوبیا یا هراس از مکان های باز چیست؟ و چگونه درمان می شود؟ را مطالعه کنید.

سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی چیست؟

هراس اجتماعی ترس غیر منطقی، شدید و مداوم از یک فعالیت یا وضعیت اجتماعی خاص است. در برخی از افراد، ترس تنها به یک یا دو موقعیت خاص محدود است، مانند صحبت کردن در عموم یا شروع گفتگو. اما بعضی دیگر بسیار مضطرب هستند و از هر وضعیت اجتماعی ترس دارند. سن شروع اختلال فوبیای اجتماعی بین 11 تا 19 سالگی است، یعنی نوجوانی.

علائم و نشانه های اختلال فوبیای اجتماعی

  • فرد از یک یا چند موقعیت اجتماعی یا عملکردی که در معرض بررسی دقیق دیگران است، ترس دارد. برای مثال: ملاقات با افراد ناآشنا، مورد مشاهده قرار گرفتن هنگام غذا خوردن، صحبت کردن یا انجام عملی خاص
  • فرد می ترسد طوری رفتار کند که باعث خجالت زدگی یا نوعی ارزیابی منفی از طرف دیگران شود.
  • قرار گرفتن در معرض شرایط اجتماعی تقریبا همیشه باعث اضطراب شدید در فرد می شود.
  • ترس فرد از موقعیت های اجتماعی باعث اجتناب او از آن موقعیت ها یا تحمل اضطراب و استرس شدید در او می شود.

 

  • احساس خودآگاهی بالا در موقعیت های اجتماعی، با علائمی مانند: شرم شدید، دل درد، ضربان قلب بالا، سرگیجه و گریه.
  • داشتن ترس مداوم، شدید و مزمن از مورد تماشا واقع شدن و قضاوت دیگران
  • احساس تردید برای صحبت با همکلاسی ها یا هم گروهی های خود ( اجتناب از تماس با چشم، تنها نشستن هنگام ناهار و اجتناب از صحبت کردن در پروژه های گروهی)
  • داشتن نشانه های جسمانی اضطراب( سرخی صورت، تپش قلب، عرق کردن، تهوع، احساس خجالت یا تحقیر)
  • نشانه ها معمولا 6 ماه یا بیشتر حضور دارند.

اگر این نشانه ها شما را انجام فعالیت هایی که دوست دارید دور کرده اند و یا پیدا کردن و نگه داشتن دوست را برایتان مشکل کرده اند، باید به فکر درمان آن باشید. با یک روان شناس که در درمان اختلال هراس اجتماعی تخصص دارد صحبت کنید.

سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی


همچنین بخوانید:با تغییر نوع تفکرتان اضطرابتان را از بین ببرید !!!


درمان اختلال فوبیای اجتماعی چگونه انجام می شود؟

اول از همه مهم است که بدانید اگر مبتلا به این اختلال هستید به این معنی نیست که غیرطبیعی هستید و این اختلال درمان دارد.اما عدم پیگیری برای درمان ممکن است منجر به: افسردگی، مشکلات مواد مخدر یا الکل، مشکلات مدرسه یا کار و کیفیت پایین زندگی شود. دو روش درمانی موثر برای فوبیای اجتماعی وجود دارد: تجویز دارو و درمان رفتاری و یا ترکیبی از هردو.

دارو درمانی:

تجویز دارو یک درمان آسان و موثر برای این اختلال است. و با کاهش نشانه های خجالت زدگی و شرم به فرد کمک می کند. در برخی موارد، دارو درمانی باعث کاهش چشم گیر و یا حذف علائم فوبیای اجتماعی شوند. البته بعضی افراد به بعضی داروها واکنش خوبی نشان نمی دهند. هیچ راهی وجود ندارد که متوجه شویم چه دارویی برای فرد موثر است و گاهی فرد مجبور است داروهای گوناگون را امتحان کند تا متوجه شود که کدام برای او موثر واقع می شود.

برخی از داروهای تایید شده در سازمان غذا و داروی آمریکا در درمان اختلال فوبیای اجتماعی Paxil, Zoloft, Luvox, و Effexor است. البته داروهای دیگری هم وجود دارند که ممکن است در بهبود نشانه ها و علائم موثر باشند. مزیت داروها این است که می توانند بسیار موثر باشند و تنها یک بار در روز مصرف می شوند. 


همچنین بخوانید:دکتر شاپینگ چیست؟ با این اختلال روانشناختی عجیب آشنا شوید !!!


اما نواقصی هم دارند. اول از همه اینکه داروها فقط علائم را درمان می کنند و اگر مصرف آنها را قطع کنید، به احتمال زیاد علائم برگشت پیدا می کنند. دوم اینکه بسیاری از افراد دچار عوارض جانبی داروهای ضداضطراب می شوند. مانند:  سردرد، دل درد، تهوع و مشکلات خواب. سازمان غذا و داروی آمریکا همچنین هشدار می دهد که این داروها ممکن است باعث ایجاد یا وخیم تر شدن افکار و رفتارهای خودکشی شوند.

برای بسیاری از نوجوانان، مزایای داروها از معایب شان بیشتر است. این یک انتخاب است که باید توسط شما، پزشک تان و والدین تان انجام شود. اگر تصمیم به استفاده ی داروها گرفتید و دچار هرگونه عوارض جانبی مثل غمگینی یا افسردگی شدید، آن را سریعا با پزشک تان در میان بگذارید.و قبل از صحبت با پزشک خود، هرگز مصرف داروهای اضطرابی را متوقف نکنید. ناگهان متوقف کردن داروهای اضطرابی ممکن است عوارض جانبی جدی را به دنبال داشته باشد.

سوشال فوبیا یا هراس اجتماعی

درمان رفتاری:

درمان رفتاری با یک درمانگر مجرب می تواند در تشخیص و تغییر افکار ترسناکی که موجب اضطراب شما در شرایط اجتماعی می شود، کمک کند. مواجهه درمانی نوعی از رفتار درمانی است که اغلب در درمان اختلال فوبیای اجتماعی استفاده می شود. در این روش، شما را به تدریج در موقعیت های اجتماعی که برایتان اضطراب آور است قرار می دهند، تا کم کم احساس راحتی کنید.در طول این فرایند، مغز شما در حال یادگیری این موضوع است که وضعیت اجتماعی که از آن می ترسید، چندان هم بد نیست.

درمانگرانی که با این روش کار می کنند، ابتدا با موقعیت هایی که کمترین اضطراب را در شما به وجود می آورند شروع می کنند. همین که در آن موقعیت کاملا احساس راحتی کردید به سراغ موقعیت سخت تر و اضطراب آور تر می روند. و همینطور پیش می روند تا بزرگ ترین ترس تان هم از بین برود.


همچنین بخوانید:اثرات منفی کتک زدن کودکان و ۳ راهکار برای جلوگیری از آن


مزیت این درمان در این است که شما با مشکل اصلی سروکار دارید و قصدتان فقط کاهش و ازبین بردن نشانه ها نیست. همینطور اگر درمان رفتاری را قطع کنید علائم به میزان کمتری بازگشت دارند.

درمان های دیگر برای فوبیای اجتماعی

درمان آرام سازی: با استفاده از این روش شما تکنیک هایی را برای آرام کردن خودتان مثل: تمرین نفس کشیدن و مدیتیشن را می آموزید. البته این روش در درمان هراس های خاص اجتماعی موثر واقع می شود، نه فوبیای اجتماعی به طور عمومی.

مسدود کننده های بتا: این داروها در اصل برای درمان فشار خون بالا یا سایر مشکلات قلبی استفاده می شود. با این حال، مسدود کننده های بتا برای درمان برخی افراد با نوع خاصی از هراس اجتماعی به نام “اضطراب اجتماعی عملکردی” موثر هستند. مثلا وقتی می خواهید عملکردی را به اجرا بگذارید: سخنرانی، اجرای موسیقی، رقص و یا در مواقعی که  مشکل خاص و قابل پیش بینی دارید این درمان به شما کمک می کند: مثل ارائه ی کنفرانس در کلاس درس.  اما برای فوبیای اجتماعی عمومی موثر نیست.

در ادامه بخوانید: